Palau Aggressor II, Micronesië

De Palau Aggressor-ploeg zet de standaard — het team was uitzonderlijk.

Ik heb zo'n geweldige tijd gehad aan boord van de Palau Aggressor — zo'n reis die je eraan herinnert waarom je in de eerste plaats verliefd werd op duiken. De crew behandelde me vanaf dag één als een vriend, en veel daarvan begon helemaal bovenaan. Jim, de kapitein, was anders dan alle mensen die ik ooit heb meegemaakt — in plaats van van een afstand te leiden, was hij constant aanwezig tussen de gasten, dook naast ons, deelde zijn ervaringen en was oprecht betrokken bij iedereen aan boord. Wat mij het meest opviel, is dat alles de hele reis zo naadloos en moeiteloos verliep — en ik weet dat dat niet per ongeluk gebeurt. De soepelheid van elke dag was een direct bewijs van een enorme hoeveelheid werk dat stilletjes op de achtergrond plaatsvond, en dat soort onzichtbare uitmuntendheid is het moeilijkst om te realiseren. Die toon begint duidelijk bij het leiderschap van Jim en Taffy en loopt door elk crewlid. Jim heeft ook een zeldzaam talent om onder water langzamer te gaan en je de kleine, magische dingen te laten zien waar de meeste duikers recht langs zwemmen, altijd zeker weten dat je iets bijzonders hebt gezien voordat hij verder gaat om de volgende te zoeken. Hij maakte van elke duik een echt avontuur — grappen, spelletjes en alles — en het feit dat hij sprong om helemaal terug een heuvel op te lopen om het masker te pakken dat ik was vergeten zodat ik bij Jellyfish Lake kon komen, is niet vergeten. Taffy leidde een van de meest professionele duikoperaties die ik heb gezien — zijn briefingtekeningen waren kunstwerken, hij had zo'n sterke en vriendelijke controle over de groep tijdens briefings, en hij had de geweldige gewoonte om iedereen na de duiken te verzamelen om te bespreken wat we hadden gezien, zelfs bij duiken waar hij zelf niet aan was meegegaan. Johnny was een constante zonnestraal, altijd in de gaten van me na duiken, zorgde dat ik mijn maatje nooit verloor, en wees constant anemonenvissen aan omdat hij zich herinnerde dat ik ze geweldig vond. Ronnie's eten maakte consequent indruk — het eten was overal uitzonderlijk en de dieetaanpassingen waren zo indrukwekkend dat ik mezelf betrapte op vegetarische en glutenvrije opties boven het gewone menu. Ana hield onze hutten onberispelijk, blijkbaar na elke duik. En June en Jay — zo lief. De crew herinnerde zich welke drankjes ik lekker vond en had die klaar voor lunch en diner zonder dat ik er twee keer om hoefde te vragen. Iedereen op deze boot ging verder dan verwacht wanneer het niet nodig was met deze groep gasten. Ik zou het OPP absoluut verwelkomen om weer op deze boot te zijn en zal het aan al mijn vrienden aanbevelen.

Aanbevolen voor

De bemanning. Het duiken. De gastvrijheid aan boord.

21 mei, 2026